Blog: Ik denk, dat zij denkt, dat ik denk

Blog: Ik denk, dat zij denkt, dat ik denk

Ik hoorde eens het volgende gesprek:
“Doe gewoon wat je graag wilt want als jezelf niet kunt vertrouwen
hoe moet ik jou dan vertrouwen?”

 

Wauw, die kwam binnen. Een mooie eye opener want hoe vaak doen we iets omdat het niet kunnen maken om het af te zeggen.  Omdat het zo hoort of omdat je dat altijd zo hebt gedaan, omdat de omgeving dit van je verwacht.
Ik heb sinds mijn burn-out meer leren leven vanuit echtheid. Als ik iets doe dan doe ik dat omdat dat ook echt goed voelt. Hoe fijn is dat ook voor mijn omgeving. Want zij weten dat er dan een “echte” ontmoeting is en niet vanuit “eigenlijk” en het “niet kunnen maken”. Het geeft veel meer ruimte en duidelijkheid en een leven met minder gedoe. Voor de omgeving is het soms wat wennen maar uiteindelijk klopt het beter. Onderstaande gedicht beschrijft de worsteling die ik zelf doormaakte en die ik ook vaak zie bij cliënten en mijn omgeving.

 

Ik denk, dat zij denkt, dat ik denk….

Hoe vaak hou jij je bezig
met de gedachten van anderen ?
Ik denk, dat hij denkt, dat ik denk….
Ze zullen wel denken dat ik…..
En vervolgens handel je
op basis van de gedachte
waarvan jij denkt
dat de ander die heeft.

Het zijn allemaal verzonnen verhalen
en je gaat dan voorbij aan het feit dat jij
de vrijheid hebt om je eigen wereld
vorm te geven zoals het goed voelt voor jou.

We zijn niet hier om een ander
het naar de zin te maken.
We zijn hier om zelf te voelen wat klopt
en als dat lukt heeft een ander
het ook naar de zin.

Het heeft te maken met het oordelen
over de ander en het oordelen over jezelf.
Het is een gevangenis waarin je jezelf
totaal vast kan zetten.

Een slecht gevoel van binnen is altijd
het resultaat van het tegen
je eigen stroom ingaan.
Je bent hier niet gekomen om de dromen
van een ander waar te maken,
je bent hier om je eigen lessen te leven en je dromen waar te maken.

Een voorwaarde voor het realiseren
van je eigen dromen is dat je je focust
op je eigen gevoelens en gedachten.

Het doet er niet toe wat
een ander van je denkt.
Het doet ertoe wat jouw gedachten zijn,
niet over de ander maar over jezelf.
Dan ben je niet egoïstisch,
dan ben je oprecht en eerlijk.
Je hebt namelijk van niemand
toestemming nodig om te doen
en te zijn zoals je daadwerkelijk bent.

Maar als je je steeds bezig houdt
met wat anderen van je vinden
en je gedrag daarop aanpast,
zul je nooit ontdekken
wie je daadwerkelijk bent
en wat je nou het allerliefst zou willen.

Steeds weer terug te komen bij de feiten
en af te stemmen bij jezelf zorgt ervoor
dat je met twee voeten op de aarde komt.
En vanuit die stevigheid de voor jou juiste beslissing kunt maken.